Trzciniak
Kartridże Największy z trzciniaków; długość ciata 19 cm; silny dziób i wyraźny, jasny pasek nad okiem. Śpiew donośny, skrzypiący: „karre karre kiet kiet krek krek\". W czasie śpiewu samiec przeskakuje niespokojnie z jednego czubka trzciny na drugi. Czasami jednak śpiewa spokojnie na czubku trawy; podczas śpiewu otwiera dziób tak szeroko, że widać jego pomarańczowoczerwoną paszczę. Jest dobrym naśladowcą: potrafi na przykład wpleść do swojego śpiewu krzyk mew. Śpiewa w maju od rana do późnego zmierzchu. Środowisko: Występuje od granicy lasów iglastych na północy po brzegi strefy pustyń na południu. W Europie Środkowej i Zachodniej stan liczebny tych ptaków maleje, jest on zaliczany do gatunków zagrożonych wyginięciem. W naszym kraju jest jeszcze dość pospolity nad jeziorami i zalewami. Zasiedla rozległe i wysokie trzcinowiska. Przy szukaniu pożywienia nierzadko opuszcza trzciny i buszuje w pobliskich zaroślach wierzbowych i innej roślinności przybrzeżnej. Jest ptakiem wędrownym: zimę spędza w tropikalnej Afryce, gdzie przebywa w zaroślach. Na terenach lęgowych pojawia się zwykle na początku maja; odlot w sierpniu. Angielski gramatyka lub angielski gramatyka
